اعتصاب غذا در دانشکدهی فنی مازندران

خبرنامهی فعالين دانشگاه مازندران

دانشجويان دانشکدهي فني دانشگاه مازندران (بابل) شب سهشنبه در يک اعتصاب غذاي همگاني، مطالبات پشتگوشانداختهشدهشان را از مسئولين دانشگاه خواستار شدند. در اين اعتصاب غذا که اکثر قريببهاتفاق دانشجويان در آن شرکت داشتند، دانشجويان در اقدامي هماهنگ ظرفهاي غذايشان را تا درب دفتر رئيس دانشکده قطار کردند.

بيانيهي اعتصاب به شرح زير است:

من اعتراض ميکنم، پس هستم...

ما دانشجويان دانشکدهي فني دانشگاه مازندران مجبوريم در قرن بيستويکم براي سادهترين حقوق انسانيمان دست به اعتصاب غذا بزنيم. وضعيت امور صنفي در سطح دانشگاه بهشدت در بنبست قرار دارد و آنچه ما دانشجويان را مجبور به اعتراض ميکند، بيکفايتي مسئولين دانشگاه و بهويژه شخص آقاي باباييان، رياست انتصابي دانشگاه مازندران ميباشد. ما بهوسيلهي اين بيانيه اعلام ميکنيم که هيچکس نميتواند ما را از حقوق اوليهمان به سود خودش بازدارد. ظاهراْ عدهاي از ياد بردهاند که در دانشگاه، اين مسئولين هستند که بايستي توسط دانشجويان کنترل شوند و نه برعکس! ما خواهان توضيح جدي وضعيتي هستيم که در کمترجاي دنيا براي دانشجويان وجود دارد. بدينوسيله پارهاي از اين خواستهها را يادآوري ميکنيم و حق هرگونه واکنش بعدي را نسبت به ترتيباثر ندادن مسئولين براي خود محفوظ نگه ميداريم.

۱. وضعيت نامطلوب کنترل عبور و مرور در خوابگاهها بايد توسط مسئولين ذيربط بهبود يابد. هر دانشجو حق دارد در مکان زندگي خود آزادانه در هر زماني و به نحو دلخواه رفتوآمد کرده و احدي نبايد اجازهي ايجاد اختلال در اين امر را به خود بدهد. خوابگاه نيز مثل دانشگاه خانهي دانشجوست و نه محل عرض اندام و قدرتنمايي مسئولين.

۲. غذايي که در سلفسرويس دانشگاه ارائه ميشود، بسيار نامطبوع بوده و مدارک مستندي وجود دارد که نشان ميدهند عليرغم تلاش بيوقفهي کارگران سلف جهت پخت غذاي مناسب، مساعدتي از سوي مسئولين اعمال نميگردد.

۳. اگر کارگران سلف نسبت به وضعيت اسفبار حقوقي و انسانيشان اعتراضي نميکنند، صرفاْ به دليل اين است که ازدستدادن شغلشان را مساوي با درماندگي ابدي ميبينند. آيا دانشگاهي که هر ترم اينهمه دانشجوي ورودي شبانه دارد نميتواند اندکي نيز به وضعيت خدمتگزاران دانشگاه رسيدگي کند؟

۴. دوربينهايي که در جايجاي دانشگاه نصب شدهاند، نمونهي بارز نقض حقوق دانشجويان و حريم خصوصيشان ميباشد. دانشجويان دانشکدهي فني بدينوسيله اين عمل غيرانساني حراست دانشگاه را محکوم مينمايند. اين قبيل قوانين محدودکننده هميشه در اين دانشگاه بهچشم ميخورده است و از ديگر نمونههاي آن ميتوان به برخوردهاي امنيتي و انضباطي با دانشجوياني که - به قولي - مشکل حجاب دارند اشاره کرد. رئيس حراست دانشکدهي فني بهتر است اول فکري به حال [...] بکند تا مقنعهاي که به اجبار به سر دانشجويي کردهاند!

۵. وضعيت تشکلهاي دانشجويي ديرزماني است که در اغما بهسر ميبرد. اقدام به گزينش تشکلها و بستن نشريات چيزي نيست که به مذاق روحيهي آزاديخواهانهي دانشجويان خوش بيايد. عدم حضور تفکرهاي مستقل در سطح دانشگاه که مطلوب مسئولين است، نقطهي شروع سرکوبهاي شديدتر قلمداد ميگردد؛ اما آيا «ديگران» از ياد بردهاند که در نهايت اين شعور «آزاد» دانشجو است که حکمراني ميکند؟

۶. دانشجويان دانشکدهي فني حق خود ميدانند که مطالباتشان را با تنها روشي که کارآمد ميشناسند پيگيري نمايند. لازم به گفتن نيست که اوجگيري اينگونه اعتراضات در سطح دانشگاه مازندران در وحلهي نخست به زيان مسئولين دانشگاه ميباشد.

دانشجويان دانشکدهي فني دانشگاه مازندران

۱۷/۷/۱۳۸۵

لازم به ذکر است که در جريان اعتصاب، عدهاي عناصر بسيجي يا وابسته به بسيج دانشکده سعي در مختلکردن نظم اعتراضات و بهدستگيري (!!!) رهبري آن را داشتند. اين دانشجويان در حالي که خود را معترض نشان ميدادند، سعي در بههمزدن جو دانشجويي را داشتند و اعلام کردند که «دانشجويان بايد با بند چهارم اين بيانيه مخالفت کنند! اين بيانيه سياسي است و خواست دانشجويان نيست!!!»

اعضاي انجمناسلامي دانشکده براي توضيح به دفتر حراست دانشکده خواسته شدند و آنان از سوي اين نهاد شروعکنندهي اعتصاب غذا عنوان شدند در حالي که اعضاي انجمن اسلامي معلق دانشگاه تأکيد دارند که اين اعتراضات، خواستههاي دانشجويان مستقل خوابگاهي و غيرخوابگاهي بوده است.

درضمن بر اساس آخرين اخبار رسيده در دو روز اخير، مسئولين دانشگاه پس از اعتصاب غذا دستور تعديل برخي قانونهاي منع عبور و مرور در خوابگاه را دادند.

HOME