زنده باد اول ماه مه روز همبستگی جهانی کارگران
در مبارزه با سرمایه داری و برای آزادی، برابری و عدالت
هادی میتروی
|
|
زنده باد اول ماه مه روز همبستگی جهانی کارگران در مبارزه با سرمایه داری و برای آزادی، برابری و عدالت هادی میتروی |
|
کارگران ایران که ستون اصلی در به زانو درآوردن نظام ستم شاهی در ایران بودند با گذشت سه دهه کوچکترین دستاوردی از این واقعهء بزرگ نبرده اند. زندگی روزمرّهء کارگران ایران با پشت سر گذاشتن سی و یک "نوروز" از آن روز، وخیم تر از سابق شده است. دزدی و فساد برون آمده از قانون اساسی جمهوری اسلامی؛ بخوانیم نظام ظلم "ولایت فقیه بر سفیه"!؛ همه جانبه است و در سراسر کشور فراگیر شده است. با سقوط بهای نفت در بازارهای بین المللی، هیچ نقطه امیدی در جلوگیری از سقوط اقتصاد ایران به ورشکستگی و توقف کامل این چرخهء لنگ باقی نمی گذارد. نمایشات "انتخاباتی" حتی در داخل کشور از رنگ و بو افتاده است و از "رونق" ادوار گذشته نیز بی بهره است. نظام اسلامی در هر سه زمینهء فرهنگی، اقتصادی و سیاسی، در همه جا دچار شکست کامل گردیده است. این نظام در تمامیتش و در سراسر ایران، حمایت اکثریت مردم را از دست داده است. سال هشتاد و هشت را طبقهء کارگر ایران در شرایطی آغاز می نماید که حیات و یا مماتش رقم خواهد خورد. سالی که برای ادامهء حیات طبقهء کارگر ایران راهی بجز مبارزهء تمام عیار تشکیلاتی در همهء زمینه های صنفی و سیاسی در پیش رو نخواهد داشت. رژیم کارگر ستیز و ضد آزادی ِجمهوری اسلامی ایران در عمل سی سالهء خویش به روشنی نشان داده است که با درآمدهای ارزی کلان نیز چیزی به جز فقر بیشتر برای کارگران ایران به ارمغان نیاورده است! این نظام نشان داده است که حتی حق مسلّم کارگران؛ تعیین متعارف حداقل دستمزدهای "بخور و نمیر"؛ را بدون مبارزه نخواهد داد. به عبارتی سال آینده سال مبارزهء طبقهء کارگر ایران برای بقای خود و خانواده هایشان خواهد بود. در چنین سالی کمونیست هاایرانی وظایف خطیری بر دوش خواهند داشت: بطور "خلاصه کمونيستها همه جا از هر جنبش انقلابى بر ضد نظام اجتماعى و سياسى موجود، پشتيبانى ميکنند. آنها در تمام اين جنبشها مسأله مربوط به مالکيت را، بدون وابستگى به اين که شکلى کم يا بيش رشد يافته بخود گرفته باشد، بعنوان مسأله اساسى جنبش تلقى ميکنند. سرانجام، کمونيستها همه جا براى نيل به اتحاد و توافق احزاب دمکراتيک همه کشورها ميکوشند. کمونيستها عار دارند که مقاصد و نظريات خويش را پنهان سازند. آنها آشکارا اعلام ميکنند که تنها از طريق واژگون ساختن همه نظام اجتماعى موجود، از راه جبر، وصول به هدفهايشان ميسر است. بگذار طبقات حاکمه در مقابل انقلاب کمونيستى بر خود بلرزند. پرولتارها در اين ميان چيزى جز زنجير خود را از دست نميدهند. ولى جهانى را بدست خواهند آورد". اما کمونیست های ایرانی در سال سیاه آینده؛ که حیات طبقهء کارگر ایران در تمامیت آن مورد تهدید قرار گرفته است؛ در هر کجا، چگونه، با چه آرایش و با چه مضامینی؛ در راستای استقرار سوسیالیسم؛ به دفاع از طبقهء کارگر و جنبش های مردمی سراسر ایران خواهند پرداخت؟ این که: کمونيستها همه جا از هر جنبش انقلابى بر ضد نظام اجتماعى و سياسى موجود، پشتيبانى ميکنند"، کار ما در رابطه با مردم سراسر ایران ؛ چه در داخل کشور و چه در خارج از آن باشیم؛ را روشن می سازد. به عبارت دیگر در سال آینده در صفی متحد در داخل و خارج از ایران، از جنبش های اجتماعی انقلابی برضد نظام اجتماعی و سیاسی که "جمهوری اسلامی" می نامندش، پشتیبانی خواهیم کرد. این پشتیبانی بناگزیر کمونیست ها را در صفی واحد قرار خواهد داد. این که: کمونیست ها در تمام اين جنبشها مسأله مربوط به مالکيت را، بدون وابستگى به اين که شکلى کم يا بيش رشد يافته بخود گرفته باشد، بعنوان مسأله اساسى جنبش تلقى ميکنند"، مضمون مبارزه برای سوسیالیسم از همین امروز را در دستور کار کمونیست ها قرار می دهد و رنگ و بوی سوسیالیستی به مبارزات روزمرّهء سراسری کمونیست های ایرانی خواهد داد. این که: کمونيستها همه جا براى نيل به اتحاد و توافق احزاب دمکراتيک همه کشورها ميکوشند"، وظایف تمام خلقی کمونیست ها در درون یک کشور و مسئولیّت جهانی کمونیست ها برای تحقق "جهانی دیگر" را بروشنی در معرض دید ما قرار می دهند. کمونیست ها خود را از دیگر سازمان های کارگری و احزاب دموکراتیک مردمی و سرنوشت ایشان جدا نمی بینند. در اینجا وظایف خطیر کمونیست های ایرانی در قبال سایر اقشار و طبقات مردم سراسر ایران و در عرصهء جهان به ما عرضه می گردد. این که: کمونيستها عار دارند که مقاصد و نظريات خويش را پنهان سازند. آنها آشکارا اعلام ميکنند که تنها از طريق واژگون ساختن همه نظام اجتماعى موجود، از راه جبر، وصول به هدفهايشان ميسر است. بگذار طبقات حاکمه در مقابل انقلاب کمونيستى بر خود بلرزند. پرولتارها در اين ميان چيزى جز زنجير خود را از دست نميدهند. ولى جهانى را بدست خواهند آورد"، مرزبندی قاطع و واقعی کمونیست ها را با سراب رفرمیسم، بویزه در دوران کنونی، به نمایش می گذارد. جهان دیگر از دل همین جهان زائیده خواهد شد ولی افسوس و صد افسوس که ستمگران صاحب سرمایهء حاکم، هرگز امکان این تولد مبارک را بدون درد نخواهند داد. بطور خلاصه در سال آینده شایسته است تا کمونیست های ایرانی در صفی واحد و در "جهانی چهار عنصری" از یکطرف به دفاع از جنبش های انقلابی که "جهانی دیگر" را مدّ نظر دارند بپردازند و از طرف دیگر به مبارزات ایدئولوژیک؛ فلسفی، سیاسی و اقتصادی؛ با کلّ جهان موجود ادامه دهند. اگر پراتیک خود را در چهارچوب "چهار عنصر" فوق و با "همگرائی" آغاز نمائیم؛ چه منفرد و چه متشکل، چه در داخل و چه در خارج از کشور، چه بخواهیم و چه نخواهیم؛ در تدارک یگانه "حزب کمونیست ایران" بطور سراسری گام های موثّری برخواهیم داشت. موفق باشید. هادی میتروی، در تدارک برگزاری هر چه باشکوه تر اول ماه مه سال هشتاد و هشت |