اطلاعيه پاياني روز جهاني كارگر

با درود به مقاومت و ايستادگي زنان و مردان كارگر

امسال نيز به مانند سال هاي قبل ، روز يازده ارديبهشت را زنان و مردان كارگر در سراسر كشور را به صحنه اعتراضات حقه خويش عليه نظام آخوندها تبديل نمودند. با اين تفاوت كه امسال به دليل انقباض دستگاه حكومتي و روي كار آمدن دار و دسته انصار حزب الله، اختناق و سركوب شدت بيشتري يافته و اين در شرايطي است كه نسبت به سال قبل، تجمعات و اعتراضات هم بيشتر و قوي تر شده است . چرا كه كارگران محروم و مقاوم ايران زمين از زمان روي كار آمدن اين دولت، شاهد بودند كه نه تنها احمدي نژاد پول نفت را به سر سفره هايشان نياورد ، بلكه عدم پرداخت حقوق ماهانه آنان و همچنين اخراج كارگران از كارخانه ها و دستگيري و شكنجه و توهين، شدت بيشتري يافت و زحمتكشان و ساير اقشار كم در آمد به اين حقيقت پي بردند كه هيچ راه برون رفتي براي آنان در نظام ظلم و استبداد و تبعيض و نابرابري وجود نخواهد داشت. پس تنها راه، مقاومت است و افشاگري و اعتراض در برابر مستبدان زمانه!

نظام واپسگرا به خيال خود ميخواست روز جهاني كارگر را مصادره نموده و تجمع كارگران، در مقابل سفارت آمريكا را كاناليزه كند و شعار ” انرژي هستي حق مسلم ماست”! را از بلندگوهايش پخش نمايد! حال آنكه كارگران و زحمتكشان كه به اين ترفند نظام پي برده بودند در 5-4 نقطه تهران تجمعات اعتراضي را شكل دادند و شعارهاي اعتراضي خود را فرياد زدند . كارگران در مناطقي مانند سازمان تامين اجتماعي و وزارت كار تجمع كردند كه در اين تجمع، زنان كارگر نقش بسزايي داشتند. زنان و مردان كارگر و جوانان دانشجو ، آزادي كارگران و زندانيان سياسي ، حقوق مساوي با مردان و همچنين نفي نابرابري هاي شغلي را فرياد ميزدند . در خيابان رسالت – خيابانِ هنگام، مقابل اداره مركزي شركت واحد نيز از ساعت 11.5 جمعيتي بالغ به 1000 نفر شركت كرده بودند . جمعيت تجمع كننده، حقوق حقه خويش و اعتراض به تبعيض و نابرابري و عدم پرداخت دستمزد و .... را فرياد زدند و همچنين آزادي اسانلو و ساير زندانيان سياسي و كارگري را خواستار شدند. در اين تجمع ، تعداد زيادي لباس شخصي و سپس گارد ضد شورش وارد شد و كارگران و زنان و جوانان حامي آنها را مورد ضرب و شتم قرار دادند . قريب به 45 نفر در مقابل اداره مركزي شركت واحد دستگير شدند . آقاي ميرزايي نيز جز و دستگير شدگان بود كه تا شب با تلاشهاي زياد دوستان آزاد شد. در ميدان آزادي نيز تجمعات اعتراضي شكل گرفت . كارگزاران نظام در مقابل سفارت آمريكا در خيابان طالقاني ميخواستند از تجمعي كه شكل گرفته بود بهره سياسي خود را ببرند و اينطور وانمود كنند كه كارگران ايراني در روز جهاني كارگر هيچ خواسته اي ندارند الا دست يابي به سلاح اتمي!!!

اما كارگران مقاوم در اين محل هم ميز نظام را واژگون نموده و اين تجمع را بر سر خود نظام خراب كردند . فريادهاي اعتراضي كارگران در نقطه اي به درگيري فيزيكي با مزدوران انتظامي انجاميد. طوري كه وقتي محجوب نماينده غير منتخب كارگران و دست نشانده نظام ، براي صحبت ميخواست پشت تريبون برود، كارگران او را هو كرده و پايين كشيدند و نگذاشتند كه بلندگوي كارگزاران رژيم باشد و به عبارتي زبان ياوه گويي كارگزاران را قطع كردند! در همين بين نيروهاي انتظامي به كارگران مقاوم و معترض حمله ور شده و كارگران خشمگين ، گوشمالي و درس خوبي به نيروهاي سركوبگر دادند!

كارگران در مقابل سفارت سفره هاي خالي با كمي نان ، پهن كرده بودند و ميگفتند اين است سهم ما از پول نفتي كه احمدي نژاد وعده داده بود! سفره ها خالي است ما گرسنه ايم و بعضي از كارگران از شدت خشم و فشار ناشي از وضعيت كنوني با گريه سينه ميزدند كه صحنه اي بسيار تكان دهنده و تاثر آور بود، طوري كه هر انسان آزاده اي را به خشم واميداشت. آنان شعار ميدادند:

عزا، عزاست امروز ، روز عزاست امروز

كارگران محروم صاحب عزان امروز......

كارگران از شهرهاي ديگر مثل اروميه ، مشهد ، قزوين ، يزد ، اصفهان و تبريز و .... نيز براي همبستگي با اعتراضات كارگران در تهران و اعتراض به حكومت ضد كارگري كنوني به تهران آمده بودند. بطور مثال ، كارگران 40كارخانه از كارخانجات بحراني رشت در اعتراض به وضعيت قوانين كار و وضعيت معيشتي و حقوق معوقه خود به تهران آمده اند. 200نفر از كارگران ايران برك با بي اعتنايي به برنامه اعلام شده در مقابل سفارت آمريكا، در مقابل دفتر اين شركت در تهران تجمع كرده اند و خواستار حقوق معوقه خود شدند.

آري زنان و مردان كارگر و همچنين جوانان دانشجو در اين روز به نظام حاكم اخطار و التيماتومي جدي دادند و با شعارها و تظاهرات خود به كارگزاران نظام و همچنين مجامع بين المللي اعلام كردند كه نظام كنوني نه ميتواند و نه ميخواهد كه منافع اقشار محروم جامعه را تامين كند و فقط با سركوب و خفقان ميخواهد جامعه را به سكوت وادارد. منافع مردم ايران در داشتن سلاح اتمي و هسته اي نيست ، مردم محروم ايران نيازمند آب و نان و مسكن و حقوق اجتماعي خود هستند. آقازاده ها و حكام وقت به مانند زالو خون محرومان را مي مكند و هر روز مردم فقيرتر و آنان سرمايه دارتر ميشوند ! پس بايد كاري كرد كارستان و اين راه تا به انتها و تا رسيدن به پيروزي و حاكميتِ محرومان و زنان و جوانان ايراني ادامه خواهد يافت.

صبح است كه مي آيد، بشنو تو نشيدش را

زآن پيش كه چون مردار از تخت فروريزي

از تو همه شب جويي، از ما همه شب كوبي

از تو همه شب داري ، از ما همه شب ريزي!

انجمن دفاع از حقوق زنان در ايران- مهري اميري- 12ارديبهشت 85

anjomanzananazadeh@yahoo.com

http://defaazzanan.blogfa.com/

HOME