گفتگو با واسپوهر توسی هنرمند سرشناس كاريكاتوريست

بزرگترين مشکل ما آزاد انديشى ماست

مهری بلوری
خبر نگار و وبلاگ نويس
 

لازم می دانم از مدیران سایتها و وب سایتهای که مجموعه مصاحبه های اینجانب را در فضاهای خویش قرار داده اند  تشکر کنم مصاحبه پیشینم را در سایتهای محبوبی همچون  کمیته نجات،آژانس خبری کوروش ، گزارشگران ، روشنگری دیدم که از آنها سپاس مجدد دارم  و اما مصاحبه زیر با جناب واسپوهر عزیز است امید وارم بپسندید و از آن لذت ببرید 

واسپوهر از خودت بگو؟
زامیاد روز از فروردین 7001 آریایی در توس نو(مشهد)چشم به هستی گشودم از همان آغازین روزها یی که یادم هست وقتی که از دست بزرگترها وآدم های هیکل تر از خودم دلگیر می شدم با نقاشی های آبدار وتند به انتقامشان می رفتم و گهگاه با همین کار حسابی مچل شان می کردم وهنگامیکه به دوران نوجوانی هنرستان سینا رفتم در محیط هنری آنجا با نام ارد شرکا آشنا شدم  پس از چند سال در روزنامه توس به طور اتفاقی   از نزدیک موفق به دیدار با ایشان شدم و در آنجا بود که پس از مدتها کسی را یافته بودم که  در جستجویش بودم همسویی اندیشه های ما بزرگترین اصل برای پیوستن من به جمعی از هنرمندان بود که با همه نا همواری ها ونا خوشیهای به وجود آمده از سوی گروههای رقیب شبه درباری کنونی که فاتحه هنر را با ریا کاری های پوچشان خوانده اند همچون رودی زلال و خروشان بر پهنه دشت سرزمین خویش به سوی دریای بیکران آرمانهای ملی مان به پیش رفتیم . این رود آرام وبعضا خروشان انجمنی بود که با نیت پاک فرزندان ایران شکل گرفته بود وآن انجمن طنزآرایان ایران (اطا) می باشد

چرا مقامات ارشاد از دادن مجوز به انجمن طنزآرایان(اطا) طفره می روند؟

به فرموده سراینده بزرگ خراسانی م.امید:

حق را به شکست است درخشش ،به درستی
 

  پیروزی منصور همان بر سر دار است
 

 بزرگترین مشکل ما آزاد اندیشی ماست شاید دستانمان بسته پاهایمان به زنجیر و جسم مان اسیر باشد ولی اندیشه مان در اختیار خودمان است
زبان هنر بویژه کاریکاتور زبانی است جسور وبی پروا  زبانی است که دردهای جامعه را بازتاب می دهد واین مهم، آن هنگام روی داد که هنر از وابستگی به دربار و مدیحه سرایی به شاه و فرمانروا با هر نام و مقام کناره گرفت و به میان مردم آمد زندگی پر رنج و واقعیات تلخ مردم را انعکاس می داد آن هنگام بود که هنر معنی یافت و از یک فن به مقوله عرفان وتعهدی انسانی ارتقا یافت

جایگاه هنرمندان در ایران امروز چگونه است ؟

فعالیتهای هنرمندان در حال حاضر به گونه ای کاملا فرمایشی است . در نظام گذشته عده ای بودند که برای رژیم حاکم قلم فرسایی می کردند به آنان هنرمندان درباری می گفتند برای آنان مهم نان بود نه آرمان ونه مردم .در نظام کنونی هم نیز اعمال ریاکارانه به وفور دیده می شود اینان همه چیز را به نام خود مصادره به مطلوب کرده اند خود را اول وآخر همه چیز می دانند نه احترام پیش کسوتان ونه مصالح ملی وخواسته های مردمی .

اینگونه پیداست که (اطا) هوادارانی در افغانستان و تاجیکستان دارد اینگونه همکاریها را چگونه ارزیابی می 

کنید ؟ آیا هنر در دایره بزرگ تمدن ایران به یک میزان رشد کرده و چرا ؟
 
افغانستان و تاجیکستان بخشی از پیکره خراسان بزرگ هستند واین مناطق مشترکات ملی و زبانی و فرهنگی با ما دارند از این رو پیداست ایجاد روابط میان (اطا) با مردمان هم نژادمان که با سیاستهای خصمانه استعمارگران از ما دور افتاده اند ،بسیار ثمر بخش و مفید خواهد بود ایران سرزمین کهن و پر مشاهیری است تمام جای جای ایران از خاور تا باختر و از شمال تا نیمروز زادگاه ابر مردانی است که در زمینه های گوناگون سر آمد بوده اند ولی از یک چیز نمی توان گذشت و آن اینکه ایران پارس بودن و پارسی گفتن را مدیون خراسان و ادیبان خراسانی چون رودکی و فردوسی است  که در واقع بزرگترین پاسداران زبان پارسی در دو قرن سکوت  سیاه حاکم توسط خلفای تازی بوده اند

از موضوع اصلی دور شدیم در مصاحبه ای که با جناب ارد شرکا داشتم  ایشان به صدها نامه وتوماربرای

گرفتن مجوز اشاره نمودند که تا کنون از سوی مسئولین فرهنگ و ارشاد بی پاسخ
مانده است نظر شما چیست؟ 

در پاسخ به یکی از پرسشهای پیش عرض کردم هنر آنگاه به معنای واقعی خود دست یافت که از زیر تسلط حکام بیرون آمد ودر میان توده مردم جای گرفت سوژه ها درطنزآرایی امروز ملهم از فساد در درون جامعه است که در بسیاری از موارد حاکمیت مقصر اصلی است آنچه که باعث سنگ اندازی های ارشاد بوده است از این رو است  که می خواهند (اطا)برابر فرمایشات آنان پیش رود آهسته رود وآهسته آید آنچه که در جامعه روی می دهد را نبیند ونشنود و کاریکاتورها در مسیری باشد که به گوشه قبای کسی بر نخورد . در صورتی که طنزآرایی زبان طنز وهدفش رساندن پیامی تلخ ودردآور در لفافه ای طنز آلود است که کم وکاستیها را یاد آور شود روشنتر آنکه هدف نهایی اش اصلاح خطا ها و رشد جامعه است همین وبس
 
 ازشما بخاطر پاسخ به پرسش هایم ممنونم

بازگشت