روز جهانی کارگر گرامی باد

حکومت جمهوری اسلامی ايران برمبنای خيانت، جنايت، تفرقه و سرکوب زاده شد. از همان روزهای اول انقلاب 57 روحانيت مطلق گرا همراه با چند پا منبری با سوء استفاده از کم سوادی اجتماعی و تبليغ نفاق و وحشت زير لوای دين اسلام، قدرت را انحصاری کرده و نهادهای مردمی ای را که در روند انقلاب شکل گرفته بودند يا به انقياد در آورده و يا سرکوب ساخت.
کارگران ايرانی پس از برداشته شدن فشار ديکتاتوری رژيم پهلوی در جمع هايی با نام اتحاديه، سنديکا و تعاونی به گردهم آمده و رفته رفته در مبارزه برای احقاق حقوق خود رشد کردند. اما اين تشکلات نيز همچون ديگرنهادهای مدنی (سازمانهای سياسی) يا با ايجاد جو تهديد و ارعاب توسط جاسوسان و نفوذيان حکومت به تشکلات زرد حکومتی تبديل گشتند و يا به وسيله ی سرکوب قهر آميز نيروهای مسلح و اطلاعاتی از هم پاشيدند.
اما بزرگترين ظلمی که به اين طبقه ی زحمت کش رواشد تبليغ و نفوذ ديدگاه ارتجاعی و نفاق انگيزی بود که اصناف و اقشار کارگری را از هم دور ساخت. اين ديدگاه واژه ی کارگر را به معنای کارگران توليدی محدود ساخت و ديگر اصناف اين طبقه چون فرهنگيان، پرستاران، معلمان، کارمندان دولتی و خصوصی و غيره را از تعريف گسترده ی آنها اخراج کرد. در صورتی که هر فردی که برای گزران زندگی خود نيازمند کار در مقابل مزد باشد کارگر است.
روز 11 ارديبهشت که سالروز اتحاد و اعتصاب سراسری کارگران نساجی زن در "شيکاگو" است و توسط اولين تشکلهای کارگری بين المللی به روز کارگر ارتقاء يافته بيانگر اتحاد کليه ی اقشار و اصناف کارگری است. به همين علت، ما امضا کنندگان زير از فرهنگيان، پرستاران، معلمان، کارمندان و ديگر اصناف کارگری دعوت کرده که همراه با کارگران توليدی در روز 11 ارديبهشت مقابل خانه ی کارگر گرد آمده و با بيان خواستهای خود اين روز جهانی را گرامی دارند.

بينا داراب زند – ارژنگ داودی – حجت بختياری – حسن زارعزاده اردشير - بهروز جاويد تهرانی