حقوق بشر در هفته ای که گذشت: باز زندان، باز توقیف

پنجشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۸۷

حقوق بشر در سومین هفته از بهار ۸۷، و پس از دو هفته آرامی و سکوت نسبی، مثل گذشته ها بود؛از احضار، ‏دادگاهی، بازداشت و زندانی شدن گرفته تا بسته شدن نشریات، بلاتکلیفی و آزادی زندانیان؛همه اینها بودند، اعتراض به ‏اینها هم بود.‏

خبر کوتاه بود و بد: خدیجه مقدم، عضو کمیته مادران کمپین یک میلیون امضا بازداشت شد؛ساعت ۱۱ صبح، در منزلش ‏و بدست پلیس امنیت. و اطلاعات تکمیلیش هم به این ترتیب که: پس از دستگیری، دستبند به دست، اول او را به پلیس ‏امنیت “عشرت آباد” و بعد هم به دادگاه انقلاب بردند و “قاضی سبحانی” در آنجا پس از بازجویی، هم قرار بازداشت و ‏هم قرار وثیقه ۱۰۰ میلیونی برایش صادر کرد.و اتهام او هم “اقدام علیه امنیت ملی” از طریق برگزاری مهمانی و ‏نشست با اعضای کمپین یک میلیون امضا در منزلش عنوان شد.هر چند “خدیجه مقدم” این اتهام را نپذیرفت و این ‏وثیقه را نتوانست تودیع کند اما عاقبت به بازداشتگاه وزرا منتقل شد.و او اولین فعال زنی بود که در سال ۸۷ بازداشت ‏و زندانی شد.‏ 

چند روز پیش از بازداشت او “پروین اردلان” هم با احضار به دادگاه مورد بازپرسی قرار گرفته بود و اتهام” فعالیت ‏تبلیغی علیه نظام” به وی تفهیم شده بود.اتهامی که او آنرا نپذیرفته و بازپرس هم” قرار التزام” صادر کرده بود.‏

در همین حال ۵۰۰ فعال حوزه های اجتماعی در بیانیه ای اعتراض آمیز به بازداشت هفت ماهه “روناک صفا زاده” ‏و “هانا عبدی” اعتراض کرده، از اینکه حکمی سنگین برایشان صادر شود ابراز نگرانی کردند و آزادی آنها را از ‏مقامات قضایی خواستار شدند.این دو فعال ۲۱ ساله سنندجی هم به “اقدام علیه امنیت ملی” متهم گردیده اند.‏ 

از سوی دیگر، ۷۰۰ فعال دانشجویی نیز بیانیه ای در اعتراض به اعمال “سهمیه بندی جنسیتی” دردانشگاهها صادر ‏کردند و در بخشی از بیانیه نوشتند:‏‎ ‎‏”ما زنان برابری خواه، سهمیه بندی جنسیتی را ادامه سیاست های پدرسالارانه ‏موجود در‎ ‎جهت محدود ساختن زنان ایرانی می دانیم و با امضاء این بیانیه خواستار توقف این روند‎ ‎تبعیض آمیز ‏هستیم”.‏‎ ‎همزمان ۳۰۰ دانشجوی پسر هم با امضای این بیانیه همصدا با دانشجویان دختر به این طرح‎ ‎‏”تبعیض آمیز” ‏اعتراض کردند.‏ 

در این هفته، احضارهایی هم بود: ۳۰ فعال دانشجویی به کمیته انضباطی دانشگاه شیراز احضار شدند و دو فعال ‏کارگری هم به دادگاه.‏ 

اتهام این ۳۰ دانشجو “ایجاد بلوا و آشوب” از راه برپایی تجمع اعتراضی در دانشگاه ذکر شده و این دو فعال کارگری ‏به نام های”سعید ترابیان” و “محمد ابراهیم نوروزی”، در ارتباط با نشریه داخلی سندیکای کارگران شرکت واحد ‏اتوبوسرانی تهران و حومه احضار، بازجویی و بعد هم آزاد شدند.بعلاوه، یک فعال سیاسی به نام “عباس خرسندی” به ‏هشت سال زندان محکوم شد.‏ 

آنطرف تر در دو رویداد جداگانه، “محمود صالحی” از زندان آزاد شد و “هادی قابل” هم به زندان رفت.‏

‏”محمود صالحی” فعال کارگری سقزی که به دلیل ۷ سال حبسی که کشیده همواره در این سالها نامش با فعالیتهای ‏سندیکایی، دادگاه، زندان و اعتصاب درهم آمیخته و به گوشها آشناست، اینبار از حبس یک ساله اش خلاصی یافت و به ‏خانه اش در سقز بازگشت و با استقبال پر شور کارگران روبرو شد.همزمان “هادی قابل” دبیر شورای مرکزی “حزب ‏مشارکت” برای اجرای حکم ۴۰ ماه زندان، خود را در اختیار زندان قم قرار داد.پیشتر دادگاه ویژه روحانیت، وی را ‏به ۴۰ ماه حبس، خلع لباس و پرداخت ۵۰۰ هزار تومان جریمه نقدی محکوم کرده بود.‏ 

و “محمد صدیق کبودوند” و “حشمت الله طبرزدی” هم همچنان در زندان بلاتکلیف ماندند؛ مثل بسیاری دیگر ‏همچون”یاسر گلی”، “صباح نصری”و”هدایت غذالی”.کبودوند که نه ماه است دربند بلاتکلیف است، درحالی هفته آینده ‏دادگاهی می شود که چند روز پیش نیروهای امنیتی با حکم جلب به منزلش در تهران رفته بودند؛ ظاهرا خبر نداشتند که ‏کبودوند نه ماه است بازداشت شده و در این مدت حتی یک روز هم مرخصی نیامده.طبرزدی هم با آنکه دوره ‏محکومیت هفت ساله اش در مرداد ماه ۸۶ تمام شده بود و می بایست آزاد شود، اما باز در زندان مانده و آنطور که ‏پیداست قرار جدیدی برایش صادر شده، در شرایطی که هنوز “تفهیم اتهام” نشده است.‏ 

و بالاخره هیئت نظارت بر مطبوعات، مجوز این چهار نشریه را لغو کرد:”صبح ورزش”، “یمن گستر”، “گزیده ‏پژوهشهای جهان” و”لاله”. پیش از این و در واپسین روزهای سال ۸۶، هشت نشریه دیگر هم لغو امتیاز شده بودند و ‏تنها ظرف چند ماه اخیر، تعداد نشریاتی که مجوزشان لغو شده به ۱۸ نشریه رسید.سازمان گزارشگران بدون مرز در ‏اطلاعیه ای به بسته شدن این نشریات اعتراض کرد.در جهت عکس این روند، عماد الدین باقی، فعال حقوق بشر و ‏بنیانگذار روزنامه “جمهوریت” جایزه روزنامه نگار سال بریتانیا را دریافت کرد. باقی نتوانست در مراسم حاضر شود ‏وبجای وی نماینده ی سازمان عفو بین الملل جایزه او را دریافت کرد.‏

انگار با آغاز سال جدید، پایان تعطیلات نوروزی و بازگشایی دانشگاهها، وضع “حقوق بشر” هم به حالت عادی خود ‏بازگشته و تصویر همیشگی اش را بازیافته؛تصویری آشفته از احضار، دادگاهی، بازداشت و زندانی شدن گرفته تا ‏توقیف نشریات .و گاها در میان همه ی این موارد خبری هم از”آزادی” برخی زندانیان می رسد. 

سامان رسول پور

روز

HOME