حقوق بشر در سومین هفته از بهار ۸۷، و پس از دو هفته آرامی و سکوت نسبی، مثل گذشته ها بود؛از احضار، دادگاهی، بازداشت و زندانی شدن گرفته تا بسته شدن نشریات، بلاتکلیفی و آزادی زندانیان؛همه اینها بودند، اعتراض به اینها هم بود.
خبر کوتاه بود و بد: خدیجه مقدم، عضو کمیته مادران کمپین یک میلیون امضا بازداشت شد؛ساعت ۱۱ صبح، در منزلش و بدست پلیس امنیت. و اطلاعات تکمیلیش هم به این ترتیب که: پس از دستگیری، دستبند به دست، اول او را به پلیس امنیت “عشرت آباد” و بعد هم به دادگاه انقلاب بردند و “قاضی سبحانی” در آنجا پس از بازجویی، هم قرار بازداشت و هم قرار وثیقه ۱۰۰ میلیونی برایش صادر کرد.و اتهام او هم “اقدام علیه امنیت ملی” از طریق برگزاری مهمانی و نشست با اعضای کمپین یک میلیون امضا در منزلش عنوان شد.هر چند “خدیجه مقدم” این اتهام را نپذیرفت و این وثیقه را نتوانست تودیع کند اما عاقبت به بازداشتگاه وزرا منتقل شد.و او اولین فعال زنی بود که در سال ۸۷ بازداشت و زندانی شد.
چند روز پیش از بازداشت او “پروین اردلان” هم با احضار به دادگاه مورد بازپرسی قرار گرفته بود و اتهام” فعالیت تبلیغی علیه نظام” به وی تفهیم شده بود.اتهامی که او آنرا نپذیرفته و بازپرس هم” قرار التزام” صادر کرده بود.
در همین حال ۵۰۰ فعال حوزه های اجتماعی در بیانیه ای اعتراض آمیز به بازداشت هفت ماهه “روناک صفا زاده” و “هانا عبدی” اعتراض کرده، از اینکه حکمی سنگین برایشان صادر شود ابراز نگرانی کردند و آزادی آنها را از مقامات قضایی خواستار شدند.این دو فعال ۲۱ ساله سنندجی هم به “اقدام علیه امنیت ملی” متهم گردیده اند.
از سوی دیگر، ۷۰۰ فعال دانشجویی نیز بیانیه ای در اعتراض به اعمال “سهمیه بندی جنسیتی” دردانشگاهها صادر کردند و در بخشی از بیانیه نوشتند: ”ما زنان برابری خواه، سهمیه بندی جنسیتی را ادامه سیاست های پدرسالارانه موجود در جهت محدود ساختن زنان ایرانی می دانیم و با امضاء این بیانیه خواستار توقف این روند تبعیض آمیز هستیم”. همزمان ۳۰۰ دانشجوی پسر هم با امضای این بیانیه همصدا با دانشجویان دختر به این طرح ”تبعیض آمیز” اعتراض کردند.
در این هفته، احضارهایی هم بود: ۳۰ فعال دانشجویی به کمیته انضباطی دانشگاه شیراز احضار شدند و دو فعال کارگری هم به دادگاه.
اتهام این ۳۰ دانشجو “ایجاد بلوا و آشوب” از راه برپایی تجمع اعتراضی در دانشگاه ذکر شده و این دو فعال کارگری به نام های”سعید ترابیان” و “محمد ابراهیم نوروزی”، در ارتباط با نشریه داخلی سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه احضار، بازجویی و بعد هم آزاد شدند.بعلاوه، یک فعال سیاسی به نام “عباس خرسندی” به هشت سال زندان محکوم شد.
آنطرف تر در دو رویداد جداگانه، “محمود صالحی” از زندان آزاد شد و “هادی قابل” هم به زندان رفت.
”محمود صالحی” فعال کارگری سقزی که به دلیل ۷ سال حبسی که کشیده همواره در این سالها نامش با فعالیتهای سندیکایی، دادگاه، زندان و اعتصاب درهم آمیخته و به گوشها آشناست، اینبار از حبس یک ساله اش خلاصی یافت و به خانه اش در سقز بازگشت و با استقبال پر شور کارگران روبرو شد.همزمان “هادی قابل” دبیر شورای مرکزی “حزب مشارکت” برای اجرای حکم ۴۰ ماه زندان، خود را در اختیار زندان قم قرار داد.پیشتر دادگاه ویژه روحانیت، وی را به ۴۰ ماه حبس، خلع لباس و پرداخت ۵۰۰ هزار تومان جریمه نقدی محکوم کرده بود.
و “محمد صدیق کبودوند” و “حشمت الله طبرزدی” هم همچنان در زندان بلاتکلیف ماندند؛ مثل بسیاری دیگر همچون”یاسر گلی”، “صباح نصری”و”هدایت غذالی”.کبودوند که نه ماه است دربند بلاتکلیف است، درحالی هفته آینده دادگاهی می شود که چند روز پیش نیروهای امنیتی با حکم جلب به منزلش در تهران رفته بودند؛ ظاهرا خبر نداشتند که کبودوند نه ماه است بازداشت شده و در این مدت حتی یک روز هم مرخصی نیامده.طبرزدی هم با آنکه دوره محکومیت هفت ساله اش در مرداد ماه ۸۶ تمام شده بود و می بایست آزاد شود، اما باز در زندان مانده و آنطور که پیداست قرار جدیدی برایش صادر شده، در شرایطی که هنوز “تفهیم اتهام” نشده است.
و بالاخره هیئت نظارت بر مطبوعات، مجوز این چهار نشریه را لغو کرد:”صبح ورزش”، “یمن گستر”، “گزیده پژوهشهای جهان” و”لاله”. پیش از این و در واپسین روزهای سال ۸۶، هشت نشریه دیگر هم لغو امتیاز شده بودند و تنها ظرف چند ماه اخیر، تعداد نشریاتی که مجوزشان لغو شده به ۱۸ نشریه رسید.سازمان گزارشگران بدون مرز در اطلاعیه ای به بسته شدن این نشریات اعتراض کرد.در جهت عکس این روند، عماد الدین باقی، فعال حقوق بشر و بنیانگذار روزنامه “جمهوریت” جایزه روزنامه نگار سال بریتانیا را دریافت کرد. باقی نتوانست در مراسم حاضر شود وبجای وی نماینده ی سازمان عفو بین الملل جایزه او را دریافت کرد.
انگار با آغاز سال جدید، پایان تعطیلات نوروزی و بازگشایی دانشگاهها، وضع “حقوق بشر” هم به حالت عادی خود بازگشته و تصویر همیشگی اش را بازیافته؛تصویری آشفته از احضار، دادگاهی، بازداشت و زندانی شدن گرفته تا توقیف نشریات .و گاها در میان همه ی این موارد خبری هم از”آزادی” برخی زندانیان می رسد.
سامان رسول پور
روز