انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه رجايی:می خواهند بادانشجويان متحصن از طرف حراست, کميته های انضباطی و نهادهای امنيتی خارج از دانشگاه برخورد کنند

5 اردیبهشت 1385   

انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه رجايی با انتشار بيانيه ای ابراز نگرانی کرد که مسوولان رژيم برای درهم شکستن حرکت اعتراضی دانشجويان قصد دارند با آنها از طريق
حراست, کميته های انضباطی و نهادهای امنيتی خارج از دانشگاه برخورد کنند. متن کامل بيانيه اين دانشجويان به شرح زير است:

بيانيه انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه شهيد رجايی پيرامون تحصن دانشجويان اين دانشگاه

"کمتر می شود که آدمی تنها يک بار دل به دريا بزند؛ و بار اول چه ها که نمی کند! برای همين بار ديگر دست به کار می شود
ولی اين بار کاری از پيش نمی برد..." فردريش نيچه

پس از چهارده روز اعتراض دانشجويان دانشگاه رجايی نسبت به سوء مديريت رياست دانشگاه و اهمال کوتاهی مسئولان وزارت آموزش و پرورش ، دولت عدالت خواه آقای احمدی نژاد که ادعا می کند فرياد اعتراض مردم را از دورترين نقاط کشور می شنود، فرياد های معترضين را در نزديک ترين نقطه ی خود نشنيد . در اين روزها به خاطر دخالت های برخی سازمانها و نهادها از جمله دفتر نهاد رهبری ، بسيج دانشجويی و جامعه اسلامی دانشجويان سعی شد که به خواسته های صنفی و به حق دانشجويان برچسب سياسی زده شود در حالی که مسئولين وزارت خانه معترف شدند که مسئوليت اصلی اين وقايع و مشکلات کوتاهی مديريت دانشگاه و ديگر مسئولين ذيربط بوده است و تضمين داده اند که با دانشجويان متحصن که صدای اعتراض بر حق خود را طنين افکن کرده اند، برخوردی صورت نخواهد گرفت. اما همين سازمان ها و نهادهای فوق الذکر خواستار برخورد شديد با دانشجويان متحصن به بهانه ی ايجاد بلوا و آشوب گرديده اند. دقيقا به همان بيانی که رياست دانشگاه در پيام جنجال برانگيز" فاين تذهبون" به آن اشاره شده بود. رئيس دانشگاه نه تنها اعلام کرده بود که با دانشجويان متحصن برخورد خواهد کرد بلکه اين اعتراض صنفی و منطقی و به حق دانشجويان را بدون ارائه هيچ دليل و مدرک سياسی خوانده و آن را نشاًت گرفته از دلارهای آمريکايی دانسته اند. اکنون لازم می دانيم برای تنوير افکار عمومی دانشجويان درباره ی وقايعی که در اين چند روزه اخير اتفاق افتاده توضيحاتی ارائه کنيم.
دانشجويان دانشگاه شهيد رجايی از روز اول تحصن تاکيد کرده اند که خواستار حضور وزير آموزش و پرورش در جمع خود هستند و با "مذاکره پشت درهای بسته" مخالفند. اما نه تنها وزير آموزش و پرورش در جمع دانشجويان حاضر نشد بلکه با استفاده از همين سازمانها و نهادها دانشجويان را وادار به مذاکره کرده و تلاش کردند با جملات مبهم و چند پهلو به اين تحصن خاتمه دهند و بدون ريشه يابی اين مشکلات همچنان به بی نظمی و بی برنامگی در دانشگاه و وزارت آموزش و پرورش تداوم بخشند. واکنش وزير آموزش و پرورش هم در جمع دانشجويانی که جهت مذاکره به وزارت مذکور رفته بودند بسيار جالب توجه است که بخشی از آن به قرار زير است :
1- ايشان در قبال درخواست برکناری رئيس دانشگاه که از سوی دانشجويان بيان شده بود اعلام کردند در حال حاضر توان انجام چنين کاری را ندارند. اين در حاليست که همگان استحضار دارند که با تغيير دولت و استقرار دولت جديد تغييرات گسترده و کم نظيری در کوتاهترين زمان ممکن از صدر تا ذيل وزارتخانه های مختلف در جريان است .
2- در مورد مشکل دانشجويان مهندسی که تنها يک دوره از اين دانشجويان در سال 83 پذيرفته شده اند، اعلام کردند که اين دانشجويان به مدت چهار سال در دانشگاه ميهمان هستند و در طول اين مدت نيز می توانند برای ادامه تحصيل خود به ساير دانشگاه ها منتقل شوند (ايشان در قبال اشتباه فاحش مديريت دانشگاه و مسئولين ذيربط در پذيرش اين دانشجويان سکوت اختيار کرده و مسئوليت آن را متوجه خود ندانستند).
3- ايشان درباره مشکلات فرهنگی دانشگاه از جمله مشکل کانون ها و نشريات که پس از رياست آقای صدرنژاد به تعطيلی کشانده شده اند. اظهار نظری نکردند که اين خود نشان از عدم توجه مسئولين وزارتخانه به مشکلات فرهنگی دانشگاه است.
4- آقای وزير در مورد مشکلات رفاهي، تعهد دانشجويان دبيری و همچنين مشکل مدرک دانشجويان شبانه تنها به اين جمله بسنده کردند " ما سعی می کنيم اين درخواست ها را پيگيری کنيم ". دانشجويان متحصن پس از روزهای متوالی اعتراض و فرياد به تنها چيزی که رسيدند اين جمله پوچ و توخالی است، جمله ای که در طول اين ساليان از مسئولين ريز و درشت اين مملکت بارها و بارها شنيده ايم. وزير آموزش و پروش حتی حاضر نشدند تضمينی به دانشجويان برای خواسته های برحقشان بدهند و شعارهای عدالتخواهانه در عمل تبديل به وعده های واهی شد.
سئوالی که اکنون در اذهان عمومی جامعه دانشجويی شکل گرفته است اين است: چرا دولتی که به بعضی از کشورها کمک مالی می کند و قصد دارد به کشورهای فقير نفت ارزان قيمت بفروشد از تامين کردن نيازهای اوليه و صنفی دانشجويان اين چنين ناتوان است؟ دولت شعار آقای احمدی نژاد هيچ گاه اين گونه به نتيجه نخواهد رسيد و راضی کردن افکار عمومی با توسل به اين شعارها به هيچ وجه امکان پذير نمی باشد . اما تنها هديه ای که همه مسئولان مربوطه قصد دارند به دانشجويان متحصن تقديم کنند، برخوردهايی از طرف حراست و کميته های انضباطی و نهادهای امنيتی خارج از دانشگاه است تا بتوانند با ايجاد ترس و وحشت زمانی بيشتر بر مشکلات ناشی از سوء مديريت و ناکارآمدی خود سرپوش بگذارند . انجمن اسلامی دانشجويان که برخواسته از بدنه دانشجويان است و وظيفه دارد مطالبات برحق دانشجويان بخصوص مطالبات صنفی آنها که در اساسنامه به آن اشاره شده است را پيگيری کند از سوی مسئولان دانشگاه متهم به سياسی کردن موضوع شده است. سوال ما اين است چرا بدون هيچ دليل و مدرکی به اينگونه شايعات دامن می زنيد؟ آيا قصد نداريد با توسل به چنين حربه ای به مانند گذشته برخوردهای غير قانونی و ناعادلانه با مجموعه اين دانشجويان انجام دهيد؟ در هر حالت اعلام می داريم اين مجموعه هميشه و در هر حال پشتيبان خواست های منطقی و بر حق دانشجويان بوده و در آينده نيز اين رويه را ادامه خواهد داد. اکنون نيز هشدار می دهيم که اگر دانشجويان متوسل به هر شخص يا نهادی غير از خودشان بشوند به هيچ نتيجه ای نخواهند رسيد و تنها به وعده و وعيد بازيگران فعلی عرصه سياست دل خواهند بست. هر چند اميدمان را برای تحقق خواسته هايمان از دست نداده ايم اما به مسئولانی که پس از 14 روز با سکوت خود تنها به تهديد دانشجويان اکتفا کرده اند و به اين بهانه که در ميان دانشجويان امنيت ندارند به هيچ وجه حاضر نشدند در جمع آنها حضور پيدا کنند، دلخوش نيستيم. در پايان اعلام می داريم اگر هم پس از تحصن نتايج مختصری حاصل شود، تنها نتيجه مقاومت و ايستادگی خود دانشجويان و پافشاری آنها برای احقاق حقوق قانونی خويش بوده و نه احساس مسئوليت مسئولين.

HOME