متاسفانه اخبار شنیده شده حاکی است که سیر صعودی آمار اعدام در ایران موجب قرار گرفتن این کشور در آستانه صعود به صدر لیست کشورهایی است که مجازات اعدام در آن کشورها اعمال می شود. با وجود اینکه اصولاً مجازات اعدام به عنوان آخرین مجازات تلقی می گردد متاسفانه در بسیاری از موارد به عنوان اولین تصمیم در مراجع قضایی ایران به کار گرفته می شود. غم بارتر آنکه تلاش تلاشگران حقوق بشر ومخالفان اعدام در ایران ، به دلیل مقاومت وبی اعتنایی جریانی تندرو در دستگاه قضایی وخلاء قانونی ره به جایی نمی برد.
صبحگاه دوازدهم دی ماه ۱۳۸۶ زندان اوین شاهد اعدام تعدادی از محکومان بود که درمیان ایشان “راحله زمانی ” نیز برسر دار جان باخت.
راحله زن ۲۶ ساله ای بود که طبق اخبار شنیده شده ، به دلیل اختلاف با شوهر خود در سن ۲۳ سالگی مرتکب قتل وی شد وپس از ۲ سال حبس اعدام شد.
این در حالی است که مراجع قضایی با درخواست تاخیر اعدام وی به مدت یک ماه موافقت نموده وچهار وکیل معتبر نیز در پرونده او تشکیک نمودند وگروهی نیز در صدد نجات وی از این مجازات سنگین بودند که ناگاه در عصر روز ۱۱/۱۰/۸۶ خبر اعدام رابه او ابلاغ کرده وبلافاصله پس از ۱۲ ساعت او را به دار آویختند.
کانون مدافعان حقوق بشر ضمن محکوم نمودن اعدام های گسترده در سراسر کشور بویژه روند روبه تزاید آن طی سالهای اخیر ، اعتراض شدید خود را نسبت به روند روبه گسترش این مجازات سنگین اعلام ونگرانی عمیق خود را ابراز مینماید وضمن درخواست توقف اجرای احکام اعدام ، هشدار وتذکر می دهد که چنین روندی در دستگاه قضائی ایران مخالف با اساس ومبانی حقوق بشر وضوابط جهانی وبین المللی بوده وموجب اعتراض مجامع بین المللی حقوق بشر وانزوای بیشتر کشور خواهد شد.
کانون مدافعان حقوق بشر
۱۵ دی ماه ۸۶