مجید توکلی به
خط سیاه پاسخ میدهد
14.12.86
فعالان حقوق
بشر در ایران
"چو غرض آمد
هنر پوشیده شد// صد حجاب از دل به سوی
دیده شد"
"چون دهد قاضی
به دل رشوت قرار // کی شناسد ظالم از
مظلوم زار"
طی چند روز
گذشته از طریق برخی دوستان از شایعاتی
مبنی بر پخش فیلمی با عنوان خط سیاه
پیرامون اتفاقات دانشگاه امیر کبیر و
انتشار نشریاتی جعلی در تاریخ 10
اردیبهشت 86 مطلع گردیدم .با وجود
موانع و محدودیت های فراوان زندان جهت
اطمینان دوستان از پوچ بودن برخی
ادعاها ( که شاید هم میزانی از آن
پروده ذهنیت من و دوستان منتقل کننده
مطلب از این قوم باشد تا اصل مطلب ) و
روشن تر شدن دوستان در مورد وجود ، یا
عدم وجود این فیلم توضیحات زیر را جهت
اطلاع دوستان اعلام می دارم . امید
است در کشف حقیقت و رفع ابهامات عموم
دانشجویان مفید اثر واقع گردد .
مطالب و
اظهارات اینجانب در مقابل دوربین و در
بند امنیتی 209 در دو تاریخ 16 خرداد
86 و 31 تیر ماه 86 به شرح ذیل صورت
پذیرفته است .
مطالب روز 16
خرداد بصورت دسته جمعی و با حضور مجید
شیخ پور، پویان محمودیان و مغداد خلیل
پور جهت تکمیل روند پرونده سازی وزارت
اطلاعات در اخذ اعترافات کذب و تحت
فشار و شکنجه بوده است و با صحبت های
مفصل قبل از ضبط فیلم و هماهنگی های
لازم بین بازجو و این جانب پیرامون
فضای منتهی به انتشار نشریات و
سناریوی کذب انتشار نشریات توسط
دانشجویان بوده است که اگر چه اظهارات
مربوط به فضای مهرماه تا اردیبهشت ماه
بر اساس نگاه و تحلیل شخصی اینجانب و
درست می باشد ،لیکن تائید انتشار
نشریات توسط ما پس از تحمل شکنجه های
فراوان و اخذ تائید اعترافات کذب و
کتبی مورد نظر بازجویان و با قول
آزادی سریع شیخ پور ، محمودیان و خلیل
پور و عدم ادامه روند بازداشت های غیر
عقلانی و غیرانسانی بوده است که با در
نظر گرفتن واقعیات انتشار نشریات که
احتمالا تا امروز با اعمال و اغوال
دستگاه امنیتی و وابستگان ایشان در
دانشگاه بر همگان صورت حقیقت گشوده ،
بی تردید مهر تائید بر وجود شکنجه ها
و فشارهای موجود در بند امنیتی 209
اوین نشسته است و احتیاج به توضیح و
بیان دیگر نیست .
همچنین لباس
های مخصوص بند 209 اوین و چهره های
آشفته و نامرتب اینجانب و سایر دوستان
( اگر چه تمعیدات اصلاح صورت و دوش
فوری حمام قبل از ضبط فیلم نیز بعضا
صورت پذیرفته بود ) خود گواه این
مدعیات میباشد
اظهارات روز 31
تیر ماه در حالی صورت پذیرفت که
اینجانب در اعتراض به عدم رسیدگی
مناسب به پرونده در نهمین روز اعتصاب
غذای ( تر ) خود بسر می بردم و ضعف
بدنی ، قدرت تمرکز لازم را از من سلب
نموده بود ( که بی تردید تصاویر
اینجانب بهترین گواه است ) با این
وجود مباحث مطرح شده در این روز بی
ارتباط به انتشار نشریات ده اردیبهشت
و بیشتر صحبت های کلی پیرامون جنبش
دانشجویی و ارتباطات و مباحثات و
مجادلات دانشجویان و فعالان سیاسی و
اجتماعی ایران بویژه دفتر تحکیم وحدت
و انجمن های اسلامی دانشجویان بوده
است که با وجود تهدیدات و فشارهای
موجود سعی بر بیان واقعیت شد و آنجا
که ترکه بیداد به حبس کلام حکم نداده
و زخمه و تهدید بر سکون زبان عزم
نکرده بود ،اظهارت همگی مواضع و نظرات
اینجانب می باشد اگر چه بسیاری از
سوالات بدون پاسخ رها شد .
لازم به ذکر
است که این مصاحبه اگرچه در دفتر
ریاست بند امنیتی 209 و بروی مبلمان
دفتر ایشان و با پس زمینه یخچال و
تلویزیون صورت گرفته که تداعی فضایی
از زندگی معمول و عادی را دارد ولی با
توجه به عدم خروج ما از زندان در طول
این مدت 10 ماهه و در لباس های مخصوص
بند امنیتی 209 و چهره های آشفته و رو
به تحلیل رفته باز هم مهر تائید بر
فشار ها و شکنجه ها بازجویان و ضابطان
دستگاه امنیتی و اطلاعاتی است و نه
مجال استفاده از آن سخنان در جهت نیت
ایشان ( در مورد مصاحبه ها و اظهارات
سایر دوستان نیز احتمالا با اندک
تفاوت هایی مسئله به همین شکل بوده
است )
اما جدای از
مصاحبه های ضبط شده در این دو تاریخ
باید توجه داشت که پخش فیلم کامل
اظهارات اینجانب می تواند حسن ختامی
مطلوب و مایه سرور و پیروزی برای
اینجانب و دوستان باشد که از این باب
با لحاظ نیت مغرضانه و خصمانه تیم
بازجویی و حاضران پشت پرده پرونده
سازی علیه دانشجویان امیر کبیر این
گذاره را منتفی می دانم ، بنابراین
این فیلم می تواند برش هایی از صحبت
های محتاج مقدمات و نیازمند تفسیرات
باشد که با عبارات و اظهاراتی از
دیگران در هم آمیخته تا در فضای پر
هیاهو و سراسر تبلیغات منفی ، نه در
بیان حقیقت که در حصول نیت دستگاه
امنیتی مفید افتد ، شاید هم گوشه هایی
از برنامه های سخنرانی های چند سال
اخیر تریبون ها و تجمعات پلی تکنیک
همراه گردیده که همه بی تردید همچنان
حمایت و تائید فعالان دیروز و امروز
جنبش دانشجویی و انجمن پلی تکنیک را
بهمراه داشته و خواهد داشت ولی کامل
بودن و عدم حذف مقدمات و جرح نشدن
تفسیلات و مکملات آن در ره حقیقت امر
موثر است نه برش هایی از سر غرض و
مرض.
البته آنجا که
حقیقت کشی و خشونت پیشگی عجین و همراه
شده اند صحبت از هر صحتی چه در پندار
و چه در گفتار و چه در کردار عبث می
نماید لیک آنچه مسلم توجه است آخرین
تلاش های عده ای خواص در توجیه ، حتی
ادامه بازداشت های ناعادلانه در
آستانه صدور حکم احتمالی تبرئه
دانشجویان امیر کبیر می باشد که تلاش
در حصول این امر جز تشویق فتنه گری و
کج دهنی به عدالت ورزی و اخلاق منشی
هیچ در پی نخواهد داشت .
قصد این سخن ،
شرح و بیانی خاص و گشایش بابی نیست و
فقط چند کلمه منظور تنبه آقایان و
هوشیاری دوستان است که قلم فرسایی مرا
موجب گردیده و فقط در پایان لازم است
بیان داشت که اگر چه در طول این ده
ماه از بازداشت ناعادلانه و محرومیت
اینجانب از بسیاری از حقوق و رنج های
فراوان خانواده دوستان و آشنایان ،
گزارشاتی به نقل از اینجانبان (
منصوری ، قصابان و توکلی ) منتشر
گردید که بخشی از گوشه ای از اتفاقاتی
است که در این مدت بر ما رفته است .
لیک اگر
دلسوزان کشور و مسئولان جمهوری اسلامی
، مسئولیت در مقابل ایمان ایمان خویش
دارند و دلسوزی از یقیین یافته اند،
می بایستی مانع فرو ریختن ایمان و
یقین فرزندان ملت ایران گردند که اگر
این ایمان و یقین فرور ریزد که آنگاه
زبانها در بیان تحمل نمی کنند و قلم
ها بسیاری از ناگفته ها را عنوان می
نمایند که بی تردید محل استفاده
دوستان نخواهد بود ، ناگفته هایی که
مشمول بر نام ها و رفتارهای است که هم
تاسف مسئولان را در پی خواهد داشت هم
اتفاقاتی عجیب در بدنه جنبش دانشجویی
به بار خواهد آورد .
البته با این
اوصاف و تفاسیل شاید بد نباشد که هنر
سازندگان و مجریان "خط سیاه" به سنجش
ناظران و شاهدان وقایع پلی تکنیک و
جبش دانشجویی چند سال اخیر درآید و
جمع آوری مغرضانه ایشان به داوری
هوشیارانه قشر دانشجو پاسخی درخور
یابد تا سیه روی شود هر که در او غش
باشد .
مجید توکلی –
زندان اوین
12/12/86